دانیال چار جانوَر وابا گندیت
7
بابِلئے بادشاه بِلشازَرئے دئورئے ائولی سالا دانیالا وابے دیست، وهدے وتی نپادئے سرا تچک اَت، شُبێن و اِلهام آییئے سرئے تها چکرّگا اَتنت.
آییا وتی وابئے هاسێن هبر نبشته کرتنت.
2 دانیالا گوَشت:
”من شپا اِلهام و شُبێن گندگا اتان و من دیست که آسمانئے چارێن گْواتان مزنێن دریا مَست کرت.
3 پدا چار بلاهێن جانوَر چه دریایا در آتک.
هر یکّێئے درۆشُم چه اے دگران جتا اَت.
4 ”ائولی، شێرئے ڈئولێنے اَت و وکابی بانزُلی پِر اَت.
من چَمّ سکّ کرتگ و تان هما وهدا چارگا اتان که اِشیئے بانزُل گْوَجگ بوتنت و جندی چه زمینا چست کنگ و مردمێئے وڑا دو پادئے سرا اۆشتارێنگ بوت و اشیا اِنسانی دِلے دئیگ بوت.
5 ”پدا دگه جانوَرے زاهر بوت، اے دومی، ممّئے ڈئولێنے اَت و کَش وپتگاَت و سئے پهلوگی* دنتانانی نیاما دپا اَت.
اِشیارا گوَشگ بوت:
’پاد آ، وتا چه گۆشتا سێرلاپ کن.‘
6 ”اِشیا رَند، من اَنگت چارگا اتان و دیستُن دگه یکّے، پُلنگئے ڈئولێنے اَت و اِشیئے پُشتا چار مُرگی بانزُل پِر اَت.
اے جانوَرا چار سرَگ پِر اَت و هاکمی اِهتیارے اِشیا دئیگ بوت.
7 ”اِشیا پد، من اَنگت شپئے اِلهام و شُبێنان گِندَگا اتان و چارمی جانوَرُن دیست.
اے تُرسناک، هئیبتناک و سکّ زۆرمند اَت.
اِشیا دراجێن آسنێن دنتان پِر اَت.
وتی شکاری پرۆشت و اێر بُرت و سَرارۆکی پادانی چێرا لپاشتنت.
چه آ پێسریگێن سجّهێن جانوَران جتا اَت و دَه کانٹی پِر اَت.
8 من اِشیئے کانٹانی بارئوا جێڑگا اتان، دیستُن اِشانی نیاما دگه کَسانێن کانٹے در آتک و چه جانوَرئے ائولی کانٹان سئے کانٹ اِشیئے دێما چه بُنا گْوجگ بوت.
من دیست که اے کانٹا مردمی چمّئے پئیمێن چمّ پِر اَت و دپے پِر اَتی که بٹاک جنَگا اَت.
هما که چه زمانَگان هستاِنت
9 من اَنگت چارگا اتان که
بادشاهی تهت آرگ و اێر کنگ بوتنت و
هما که چه زمانگان هستاِنت، آتک و نِشت.
آییئے پۆشاک چۆ برپا و
سرئے مود، پَژمئے ڈئولا اسپێت اَتنت.
آییئے تهت، آسئے بْرانزے اَت و
تهتئے چَهر وَرۆکێن پادَگ،* رۆکێن آس اَتنت.
10 آسئے کئورے تچگا اَت و
چه آییئے بارگاها در آیگا اَت.
هزارانی هزار آییئے هزمتا اَت و
لَکّانی لَکّ آییئے دێما اۆشتاتگاَت.
دیوان په دادرَسیا نِشت و
کتاب پَچ بوتنت.
11 ”هما بَٹاکان که کانٹِش جنَگا اَت، من آیانی سئوبا انگت اے نِدارَگا چارگا اتان.
تان هما وهدا چارگا اتان که جانوَر کُشگ بوت و آییئے جۆن زئوال کنگ و رۆکێن آسا دئور دئیگ بوت.
12 اے دگه جانوَرانی هاکمی پَچ گرگ بوتگاَتنت بله آیانی زِندا لهتێن رۆچ گێش کنگ بوت.
13 من شپئے اِلهامان چارگا اتان، ته دیستُن،
گۆن آسمانی جمبران انسانی چُکّێئے ڈئولێنے آیگا اَت و
هماییئے نێمگا پێداک اَت که چه زمانگان هستاِنت و
آییئے دێما آرگ و پێش کنگ بوت.
14 هاکمی، شان و بادشاهی همِشیا دئیگ بوت
که سجّهێن کئوم و راج و هر زبانئے مردم اِشیئے هزمتا بکننت.
اِشیئے هُکمرانی اَبدمانێن هُکمرانیے که هچبر هلاسَ نبیت و
اِشیئے بادشاهی هچبر زئوالَ نبیت.
وابئے مانا
15 ”منِ دانیالئے اَرواه پرێشان اَت.
منی دل و دَماگئے شُبێن و اِلهامان منا تُرسێنت.
16 من چه همایان یکّێئے کِرّا شُتان که اۆدا اۆشتاتگاَتنت و جُستُن کرت که اے سجّهێن چیزّانی اَسلی مانا چے اِنت؟
گڑا آییا گۆن من هبر کرت و منا اِشانی مانایی سرپد کرت.
17 ”اے چارێن بلاهێن جانوَر، دنیائے چار بادشاه اَنت که چستَ بنت.
18 بله بادشاهی، بُرزێن اَرشئے هُدائے پاکێن مردمان دئیگَ بیت و اَبد تان اَبد همایانی مِلکتَ بیت.
19 پدا من چارمی جانوَرئے پکّاێن مانا زانگ لۆٹت، هما که گۆن وتی آسنێن دنتان و بْرنجێن پَنجَگان چه اے دگه سجّهێنان جتا و سکّ باز تُرسناکتر اَت، هما که وتی شکاری پرۆشت و اێر بُرت و پَشت کپتگێنی پادانی چێرا لپاشتنت.
20 من آییئے سرئے دهێن کانٹانی مانا هم زانگ لۆٹِت و اے دگه کانٹئے مانا هم که رندا رُست و آییئے دێما چه آیان سئے کانٹ کپت، بزان هما که چمّ و دپی پِر اَت و بَٹاک جنَگا اَت و گِندگا چه اے دگران مَستِر اَت.
21 من اَنگت چارگا اتان و آ کانٹ گۆن پاکێن مردمان جنْگا اَت و آیان چێردست کنگا اَت،
22 تانکه هما آتک که چه زمانگان هستاِنت و برزێن اَرشئے هُدائے پاکێنانی هَکّا دادرسیای کرت و هما وهد رَسِت که اے پاکێنان بادشاهی وتی مِلکت کرت.
23 ”گڑا آییا گوَشت:
’چارمی جانوَر، زمینئے سرا چارمی بادشاهیے بیت که چۆ اے دگه سجّهێن بادشاهیانَ نبیت.
اے، سجّهێن جهانا لگتمالَ کنت، پرۆشیت و اێریَ بارت.
24 دهێن کانٹانی مانا اِش اِنت که چه اے بادشاهیا ده بادشاه چستَ بیت و دگه یکّے چه اِشان و رَند چستَ بیت و اے، پێسریگێنانی ڈئولێنے نبیت و سئے بادشاه پرۆشَ دنت.
25 اے، بُرزێن اَرشئے هُدائے هلاپا هبرَ کنت و آییئے پاکێن مردمان آزارَ دنت.
اِشیئے اِرادهَ بیت که کانون و وهدان بدل بکنت و هُدائے پاکێن مردم په وهدێا اِشیئے دستا دئیگَ بنت، بزان تان وهدێا، وهدان و نێم وهدا.*
26 ”’بله دیوان په دادرسیا نندیت.
آییئے هاکمی پَچ گرگَ بیت و تان اَبد سَرجمیا تباه و برباد کنگَ بیت.
27 پدا بادشاهی، هاکمی و آسمانئے چێرئے سجّهێن بادشاهیانی شئوکت و مزنی، بُرزێن اَرشئے هُدائے پاکێن مردمان دئیگَ بیت.
هُدائے بادشاهی اَبدی بادشاهیے بیت و سجّهێن بادشاهی و مُلک، هُدائے هزمت و پرمانبرداریا کننت.‘
28 ”هبر همِدا هلاس بوت.
منِ دانیال چه وتی هئیالان سکّ پرێشان بوتان و منی دێم زرد ترِّت.
بله من اے گپّ گۆن وت داشت.“